Opis

J. I. Kraszewski – Szkice obyczajowe i historyczne. Powieść piąta
Wilno, wydanie Adama Zawadzkiego, nakładem i drukiem Józefa Zawadzkiego, 1841. Stron 132. Oprawa: półskórek z epoki (ubytki grzbietu). Wydanie pierwsze.

Piąty tom serii „Szkice obyczajowe i historyczne” — jednego z najciekawszych przedsięwzięć wydawniczych młodego Kraszewskiego, realizowanego u Zawadzkich w Wilnie na początku lat 40. XIX wieku, czyli w okresie, gdy niespełna trzydziestoletni pisarz błyskawicznie wyrastał na pierwsze pióro polskiej prozy. W ramach tej serii ukazywały się kolejne „powieści” numerowane zamiast tytułowane na karcie — dziś to gratka bibliograficzna, bo poszczególne tomy funkcjonują w obiegu antykwarycznym właśnie pod numerami. Według katalogów serii jako powieść piąta ukazała się „Stańczykowa kronika od roku 1503 do 1508″ — najpopularniejsza pozycja całego cyklu, historyczna gawęda, w której Kraszewski po raz pierwszy sięgnął po postać legendarnego błazna królewskiego, na dekady zanim Stańczyk stał się ikoną Matejki i krakowskich konserwatystów.

Kartę tytułową zdobi urokliwy drzeworytowy winietka oficyny Zawadzkich — putto z trójzębem na hipokampie (morskim koniu) — oraz charakterystyczna, bogata typografia epoki z cieniowanymi czcionkami ozdobnymi. Druki wileńskie Józefa Zawadzkiego, oficjalnego typografa Uniwersytetu Wileńskiego, należą do najstaranniejszych polskich druków pierwszej połowy XIX stulecia.

Egzemplarz z proweniencją biblioteczną (numery inwentarzowe atramentem i pieczątka na karcie tytułowej). Blok kompletny, stan dobry minus: przybrudzenia i ślady zawilgocenia, w końcowej partii ślady żerowania kornika, oprawa półskórkowa z epoki z ubytkami grzbietu.

Rzadkie pierwsze wydanie wileńskie — pozycja dla kolekcjonerów kraszewscianów i druków oficyny Zawadzkich.