JĘZYK ASSYRYJSKI W RODZINIE JĘZYKÓW SEMICKICH – I. Radliński, Warszawa 1880, z dedykacją autora

Egzemplarz z odręczną dedykacją autora na karcie przedtytułowej. Ignacy Radliński podpisał go dla księdza profesora – co ma swój smaczek, bo był jednym z najbardziej znanych polskich wolnomyślicieli i racjonalistycznym badaczem początków chrześcijaństwa.

Książka powstała w czasie, gdy asyriologia była nauką zupełnie świeżą. Pismo klinowe odczytano zaledwie kilka dekad wcześniej, a gliniane tabliczki z Mezopotamii wciąż trafiały do europejskich muzeów. Radliński przedstawia polskiemu czytelnikowi stan tych badań: jak odszyfrowano pismo klinowe, co mówią o nim uczeni niemieccy i francuscy i co wynika z odkryć dla historii ludów semickich. Opowiada o tym, co zachowało się na tabliczkach – o hymnach, przepowiedniach, umowach, listach, rejestrach i kronikach – i o bibliotece z pałacu króla Assurbanipala w Niniwie, której tysiące fragmentów przechowywało już British Museum.

Najciekawsze dla czytelnika są strony, na których autor porównuje asyryjski z hebrajskim. W tekście złożono słowa hebrajskim alfabetem, a tabela liczebników zestawia asyryjskie formy z hebrajskimi, co pozwala zobaczyć pokrewieństwo obu języków na własne oczy. Radliński dochodzi do wniosku, że asyryjski, jako najstarszy poświadczony język semicki, otwiera historię całej tej rodziny.

Ignacy Radliński (1843–1920) był filologiem klasycznym, orientalistą i religioznawcą, jednym z twórców polskiego religioznawstwa i popularyzatorem prac Ernesta Renana. W tym samym 1880 roku napisał zarys literatury babilońsko-asyryjskiej do pierwszego tomu „Dziejów literatury powszechnej”. Tekst tej rozprawy ukazał się wcześniej w „Dwutygodniku Naukowym” z 1879 roku, a niniejsza odbitka wyszła jako osobny druk.

Druk z czasów Królestwa Polskiego pod zaborem rosyjskim – na odwrocie karty tytułowej rosyjska formuła zezwolenia cenzury z maja 1880 roku. Tłoczono w drukarni M. Ziemkiewicza i W. Noakowskiego na Krakowskim Przedmieściu.

Pozycja dla kolekcjonerów książek z dedykacjami autorskimi, dla interesujących się orientalistyką, historią starożytnego Bliskiego Wschodu i dziejami polskiej nauki XIX wieku.

Opis egzemplarza:
Warszawa 1880, skład główny w księgarni L. Polaka. 59 stron, format 24 x 16 cm. Oryginalna broszura. Okładka przybrudzona, z naklejką z numerem, na karcie przedtytułowej dawne sygnatury. Wewnątrz stan dobry. Na karcie przedtytułowej odręczna dedykacja autora.