Opis

100 pociech Jagódki. Opowiedział Wujcio Józio. [Bez miejsca i daty, okres międzywojenny.]

Jagódka ma swoich „sto pociech”: kaczora Kwaka w marynarskim stroju, kosmatego Misia, dwie lalki Bibo i Bobo oraz szmacianą czarną laleczkę w kraciastych spodniach, typową zabawkę tamtych lat. Sama gotuje im śniadanie, wyprowadza na łąkę i szuka, gdy któraś zginie. Tak zaczyna się ta przedwojenna książeczka obrazkowa:

„Jagódka, dzieweczka – ma swoich sto pociech,
którychby nie dała, nawet i za krocie.”

W środku kolejna historyjka, o Cesi, która zaprzęga dwa pieski do swojego wózka, pomalowanego „na zielono – żółte koła”. Jeden z nich, leniwy Buś, psuje całą zabawę. Wierszyki drukowane są pisownią sprzed reformy z 1936 roku („w tem”, „którychby”).

Format podłużny. Barwne ilustracje całostronicowe w typie słodkich lalkowych dziewczynek z lat 30., przy tekście czarno-białe rysunki. Okładki barwne: z przodu Jagódka z lalką i zabawkami na niebieskim tle, z tyłu dziewczynka z misiem na pomarańczowym.

Stron 8, tekst także na wewnętrznych stronach okładki. Stan: ślady użytkowania, naddarcia kart, przetarty grzbiet. Czarno-białe rysunki pokolorowane kredkami przez dawnego małego właściciela.