Opis

Warszycki Wacław — „Imion w herbownych… Summaryusz”, Gdańsk 1782. Tomy 1–2 w jednym woluminie. Rzadki herbarz polemiczny

Jeden z najrzadszych polskich herbarzy XVIII wieku — i jedyny drukowany w Gdańsku, w uprzywilejowanej Drukarni Stanów Miasta (tłoczył Daniel Ludwik Wedel). Jego autor, Wacław Warszycki, ziemianin województwa łęczyckiego, rzucił wyzwanie największemu autorytetowi polskiej heraldyki: dzieło powstało w odpowiedzi na głośną krytykę herbarza Kaspra Niesieckiego, któremu zarzucano pominięcie wielu rodów i wpisanie rodzin bez praw do herbu. Warszycki przez sześć lat prowadził żmudną kwerendę — przeszukał Metrykę Koronną i Litewską, konstytucje sejmowe, kroniki, mowy weselne i pogrzebowe oraz dawne herbarze Paprockiego, Starowolskiego i Miechowity. Historia zatoczyła koło: jego praca, podobnie jak wcześniej Niesieckiego, ściągnęła na autora skargi rodzin pominiętych.

Tom 1 zawiera alfabetyczny summariusz nazwisk rodów szlacheckich Korony i Litwy z przypisanymi herbami, wzbogacony o informacje o genezie szlachectwa, nobilitacjach i wiadomości anegdotyczne. Tom 2 — „Herbów Opisy” — to praktyczny wykład blazonowania: jak każdy herb wyglądać powinien, „czyli dla rznięcia pieczęci, czyli malowania onych”. Na końcu errata z epoki („Omyłki”).

Bezcenne źródło dla genealogów i badaczy rodzin szlacheckich — szczególnie tych, których zabrakło u Niesieckiego.

Egzemplarz: T. 1–2 współoprawne w jednym woluminie, oprawa z epoki. Tom 1: k. [1], s. 285; tom 2: k. [1], s. 112, k. [2]. Oprawa bez grzbietu; na przednich wyklejkach i dwóch pierwszych kartach drobne ślady kornika; pieczęcie własnościowe; na tylnej wyklejce zapiski z epoki. Poza tym stan dobry.

Warszycki Wacław – T. 1 Imion w herbownych z urodzenia szlachetnego uroczystością wyrachowanych summaryusz dowodnemi autorow swiadectwy wsparty przez … .  W Drukarni uprzywilejowaney Stanów Miasta.  T. 2: Herbow Opisy w jakimby ktory był y powienien bydz kształcie z tych dawnością, dla łatwieyszego kazdemu z herbownych jak sobie maią formować czyli dla rznięcia pieczęci, czyli malowania onych w tey drugiey ksiązce zamkniente przez tegoz samego autora co y pierwsza ksiązka roku 1782