bez celubez celu

M. Gawalewicz BEZ CELU 1907

29 zł

Na stanie

Dodaj do Ulubionych
Dodaj do Ulubionych

Opis

Na wyklejce wklejono regulamin biblioteki. Członek płacił markę kaucji, gość trzy. Książkę wypożyczało się na cztery tygodnie, a kto przetrzymał dłużej bez prolongaty, płacił dziesięć fenigów kary za każdy kolejny tydzień od tomu. Pod spodem podpis: Zarząd. Biblioteka Towarzystwa Przemysłowców Polskich w Berlinie – i ta sama nazwa w owalnej pieczęci na karcie tytułowej.

Gawalewicz, Marian (1852–1910)
Bez celu. Powieść.
Warszawa, druk Piotra Laskauera i S-ki, Nowy-Świat 41, 1907. — 226 s.

Marian Gawalewicz był jednym z bardziej płodnych prozaików i dramatopisarzy przełomu wieków, redaktorem pism warszawskich, autorem powieści obyczajowych czytanych wtedy masowo. Ten egzemplarz przyszedł na świat w Warszawie w 1907 roku i trafił do Berlina.

Tam właśnie leży jego wartość. Przed pierwszą wojną w Rzeszy Niemieckiej mieszkało około półtora miliona Polaków, a Berlin był największym skupiskiem polskiej emigracji zarobkowej. Ludzie ci zbudowali sobie własną infrastrukturę: towarzystwa katolickie, chóry, „Sokoła”, komisje szkolne prowadzące szkółki dla dzieci, stowarzyszenia zawodowe krawców, kupców i przemysłowców, polską prasę. Towarzystwo Przemysłowców Polskich należało do tej sieci, a jego biblioteka była narzędziem, dzięki któremu polski rzemieślnik w cesarskim Berlinie mógł czytać po polsku.

Regulamin wklejony na wyklejce mówi o tej bibliotece więcej niż niejedno opracowanie. Kaucja, terminy, kary w fenigach, prolongata udzielana tylko wtedy, gdy nikt inny danej książki nie żąda – widać, że księgozbiór był niewielki, pilnowany i realnie używany. Nie zbiór reprezentacyjny, lecz wypożyczalnia, w której o pojedynczy egzemplarz ustawiała się kolejka.

Książka z podwójną historią: powieść warszawska i zarazem dokument życia polskiego wychodźstwa w Niemczech.

Oprawa: półpłótno z epoki na tekturze, naklejka sygnaturowa na grzbiecie, narożniki i grzbiet przetarte.

Stan: papier pożółkły, przybrudzenia, ślady bibliotecznego użytkowania. Na karcie tytułowej pieczęć biblioteczna i numer inwentarzowy „617″ wpisany atramentem; regulamin wklejony na wyklejce, z naddarciami. Blok zwarty, tekst kompletny.