Oprawy artystyczne XIII–XVIII w. w zbiorach Czartoryskich, 1952
Wybór zabytkowych opraw ze zbiorów Czartoryskich, z 38 tablicami fotograficznymi. Jarosławiecka-Gąsiorowska, Wierzbicki60 zł
Dostępny – 1 egzemplarz
Opis
Maria Jarosławiecka-Gąsiorowska, Marek Wierzbicki – Oprawy artystyczne XIII–XVIII w. w zbiorach Czartoryskich w Krakowie. Wybór zabytków, Kraków, Muzeum Narodowe w Krakowie, 1952.
Skąd w ogóle wzięła się oprawa? Wstęp odpowiada krótko: pojawiła się wtedy, gdy rękopis przestał być zwojem i stał się kodeksem, czyli plikiem zszytych kart, które trzeba było czymś zabezpieczyć. Najpierw zajmowali się tym sami pisarze i bibliotekarze, potem rzemiosło urosło razem z bibliotekami: kościelnymi, dworskimi, prywatnymi.
Autorzy zastrzegają, że nie piszą pełnej historii introligatorstwa. Wybrali ze zbiorów Czartoryskich oprawy o największej wartości artystycznej i zabytkowej, głównie europejskie, i pokazują je na tablicach z fotografiami i opisami. Oprawom słowiańskim zapowiadają osobny tomik.
Broszura w oryginalnej okładce, lekko zażółconej. Wnętrze czyste. Stron 10 + 38 tablic ze zdjęciami opraw
Dla bibliofilów i wszystkich, których zajmuje historia oprawy.












