Swetoniusz – Żywoty cezarów z objaśnieniami, Padwa 1714
Kieszonkowe wydanie z miedziorytowym frontyspisem375 zł
Dostępny – 1 egzemplarz
Opis
„…neque ut repudiaret, compelli a Dictatore Sulla ullo modo potuit.”
(„…i żadnym sposobem dyktator Sulla nie zdołał go zmusić, by ją oddalił.”)
Caius Suetonius Tranquillus cum annotationibus diversorum (Gajusz Swetoniusz Trankwillus z objaśnieniami różnych autorów). Patavii, typis Seminarii, apud Ioannem Manfrè, 1714.
Tak zaczyna się życie Juliusza Cezara u Swetoniusza: szesnastoletni chłopak traci ojca, żeni się z córką Cynny, a gdy dyktator Sulla każe mu się rozwieść, odmawia. Traci za to kapłaństwo i posag żony, choruje na febrę i co noc zmienia kryjówkę, a od tropiących go siepaczy musi się wykupywać.
Swetoniusz był sekretarzem cesarza Hadriana i miał dostęp do archiwów. Jego „Żywoty cezarów” to dwanaście biografii władców od Cezara do Domicjana, pełnych szczegółów, których nie zapisał nikt inny: nawyków, wad, przesądów i plotek dworu. Na końcu tomu traktat „De claris rhetoribus” (O sławnych retorach), który zaczyna się zdaniem, że retoryka przyjęła się w Rzymie jeszcze trudniej niż gramatyka, a bywało, że jej nauczanie zakazywano.
Pod tekstem, w dwóch kolumnach drobnym drukiem, objaśnienia uczonych. Już w przypisie do pierwszego zdania komentatorzy spierają się, czy Swetoniusz jest „acephalus”, czyli bez głowy: najstarsze rękopisy nie mają początku żywota Cezara. Przywołani są Casaubon, Turnebus i Torrentius.
Kieszonkowe wydanie z drukarni seminarium w Padwie. Na początku miedziorytowy frontyspis: postać na tronie, popiersie z napisem „Suetonius”, Minerwa w hełmie i leżący brodaty starzec z wilczycą, symbolem Rzymu. U dołu adres wydawniczy, data MDCCXIIII i sygnatura rytownika J. Abbiatiego. Rozdział o Cezarze otwiera ozdobny inicjał.
Oprawa: skórzana, z ciemniejszymi narożnikami, grzbiet na zwięzach. Wyklejki z marmurkowego papieru.
Proweniencja: u góry frontyspisu odręczna dawna sygnatura „Sign. Cim. Sd-025”.
Stan: egzemplarz niekompletny – brak stron 1–6, a więc karty tytułowej, oraz ostatniej karty. Oprawa mocno wytarta, z otarciami i ubytkami skóry. Papier pożółkły, z zabrudzeniami.









