Taurogiński – Z dziejów Nieświeża, Warszawa 1937, ekslibris Jana Czerneckiego

Opis

„Ot Wielikoho kniazia Kazimira Korolewicza ko wsim ludiem neswiżanom… Dali jesmo Neswiżo panu Mikołaju Niemirowiczu… i wy by jeho byli posłuszni.”

Od tego dokumentu z 1446 r., przytoczonego w oryginalnym brzmieniu z Archiwum Nieświeskiego, autor zaczyna opowieść. Nie docieka, kto Nieśwież założył, bo początki „starego radziwiłłowskiego gniazda giną w mrokach odległej przeszłości”. Idzie od razu do faktów: w 1492 r. wielki książę Aleksander nadaje Nieśwież wojewodzie trockiemu Piotrowi Montygirdowiczowi, dobra przechodzą na Kiszków, a w 1513 r. Anna Kiszczanka wychodzi za Jana Brodatego Radziwiłła. Odtąd Nieśwież jest radziwiłłowski.

Bolesław Taurogiński – Z dziejów Nieświeża. Z 70 ilustracjami, Warszawa, Archiwum Ordynacji Nieświeskiej, 1937.

Tę książkę napisał człowiek, który miał papiery Radziwiłłów pod ręką: autor był archiwistą Ordynacji, wydawcą jest samo Archiwum, a przypisy odsyłają wprost do jego działów i numerów. Ukazała się w 1937 r., dwa lata przed końcem świata, który opisuje.

Spis treści prowadzi od Nieświeża w XV wieku, przez kolejnych ordynatów, po opis miasta i zamku. Tekstowi towarzyszą ilustracje, między innymi portrety Radziwiłłów z galerii nieświeskiej, a na osobnej karcie barwny herb.

Egzemplarz w granatowym płótnie z brązowym grzbietem, ze złoconym tytułem na licu i metalowymi narożnikami. Na wyklejce drzeworytowy ekslibris Jana Czerneckiego. Wnętrze czyste, papier jasny. str. 270, ilustracje, duży format 28x20cm

Dla zbieraczy kresowych monografii, historyków Radziwiłłów i miłośników ekslibrisów.