Opis

Zapraszam do zakupu siedemnastowiecznej karty z polskiego starodruku prawniczego:

(Constitvcye Seymv Warszawskiego Roku 1564)

Dwie strony  (1 karta)

Oryginalna karta licząca ponad czterysta lat!

Język polski, treść prawnicza – prawo uchwalone na Sejmie w 1601 roku.  Wymiary Karty 28,5 x 19 cm. Do starodruku dołączony będzie Certyfikat Autentyczności z pieczątką mojego Antykwariatu.

Karta pochodzi z 17-wiecznego dzieła, wydanego w 1616 roku: „Statuta y Przywileie Walnych Seymiech Koronnych od Roku Pańskiego 1550 aż do roku 1616 uchwalone. Kraków 1616, w drukarni A. Piotrkowczyka”

Ciekawy pomysł na prezent dla prawnika, lub na ozdobę biura czy kancelarii. Istnieje możliwość dokupienia passepartout do karty za dopłatą +15zł

Uniwersał Poborowy z 1564 roku: Machina Podatkowa Dawnej Polski

Prezentowane karty to oryginalny, renesansowy druk Uniwersału Poborowego Sejmu Warszawskiego z 1564 roku (za panowania króla Zygmunta II Augusta). To wyjątkowy dokument administracyjno-prawny, który bezlitośnie obnaża kulisy funkcjonowania państwowego skarbca oraz przygotowań wojennych dawnej Polski.

Na karcie widzimy drobiazgową, imienną listę poborców wyznaczonych do ściągania podatków w poszczególnych województwach, ziemiach i powiatach Korony (m.in. w krakowskim, sandomierskim, radomskim, mazowieckim czy podolskim). Tekst rzuca światło na ówczesną rzeczywistość: odgórne znoszenie dawnych ulg podatkowych, instrukcje kontrolowania karczm i młynów, aż po finansowanie stacjonującego na kresach wojska obrony potocznej oraz spłatę długów zaciągniętych u lwowskich kupców. Całość spisana jest piękną, staropolską polszczyzną, przeplataną łacińskimi terminami urzędowymi.

Wybrane Cytaty

Poniższe fragmenty idealnie oddają surowy, urzędowy ton epoki oraz determinację państwa w egzekwowaniu należności:

1. O bezwzględności poboru i zawieszeniu ulg podatkowych:

„(…) vbythkie wolnośći wyswobodzenia od Szosow abo od Czopowego / komukolwiek są nádáne / á ktorym iuż cztery Látá wyszły / te vwszystkie podnieśiemy y oddalamy ná ten Rok : á ku zápláćie vwszystkich tych Podátkow powinne bydź náyduiemy : ieśliby ktorzy vpornie chcieli śie iákiemi wolnośćiámi bronić / ku zapłáćie máią bydź vrzednie przymuszeni (…)”

2. O kontrolowaniu lokalnych biznesów i wydawaniu pokwitowań:

„Item. Poborcenie też vwszystkie Wśi porządkiem wedle Páráfiey Reiestrowáć máią : tákże też Kárczmy / Mlyny / y vwszelákie inne Podátki / ktore bedą wybieráć z pilnośćią / kázda rzecz osobno pisząc / ile czego od kogo wezmą. A Quietácye pod Pieczęcią / y podpiśániem swym dáwáć káżdemu máią.”

Ciekawostka z tekstu:

Na str 76 (w ostatnim akapicie) znajduje się interesujący wątek finansowy: poborcy mają z zebranych pieniędzy w pierwszej kolejności spłacić połowę długu, który państwo zaciągnęło u lwowskich mieszczan i kupców – mowa tam konkretnie o niejakim „Zybultowie Worclowie” (Sybilli Wortel?) i „Wolfie Scholcu starym” (słynny lwowski patrycjusz Wolf Scholz), którym żołnierze byli winni okrągły tysiąc złotych polskich za dostarczone towary.