mestwinmestwin

1915 Jerzy Mestwin, „Tragedya Polski”

„Piłsudski – to nie pułkownik”.

125 zł

Dostępny – 1 egzemplarz

Dodaj do Ulubionych
Dodaj do Ulubionych
Wysyłka do 3 dni roboczych od zaksięgowania płatności – zwykle wysyłam szybciej.
14 dni na zwrot bez podawania przyczyny. Zwroty i reklamacje
Oryginalny egzemplarz z epoki, nie reprodukcja. Zdjęcia i opis przedstawiają dokładnie ten egzemplarz, który otrzymasz.
Antykwariat Welin – od 2006 roku sprzedaję dawne książki i starodruki.

Opis

„Dzisiaj, gdy się okazało na polu bitwy, że Polska ma swego Wodza, któremu zaufać może, garnijmy się w szeregi Wojska polskiego.”

MESTWIN Jerzy. Tragedya Polski. Lipsk 1915.

Tekst kończy się datą „Dnia 31 grudnia 1914 roku”. Wojna trwała wtedy od pięciu miesięcy, Legiony miały za sobą pierwsze walki, a autor już pisał o Józefie Piłsudskim jak o wodzu narodu: „I dzisiaj Piłsudski – to nie pułkownik. Naród, którego Piłsudski posiada zaufanie – już dzisiaj na dnie swego serca obdarza go inną godnością”. Ta broszura pozwala zobaczyć, jak rodziła się legenda Komendanta, zanim ktokolwiek wiedział, jak skończy się wojna.

Tragedia Polaków w obcych mundurach

Tytułowa „tragedya” to los narodu, którego synowie strzelają do siebie z przeciwnych okopów. Autor pisze o bojownikach „przybranych w austryackie i niemieckie mundury” i o tych, „których los ubrał w obce mundury”, a godzi ich jednym obrazem: „W ogniu boju stopił się różnolity kolor i krój ich mundurów w jedną szarzyznę, a na czapkach zajaśniało wspólne godło”. Te strony pisane są patetyczną prozą poetycką, pełną wielokropków i zawieszeń. Żołnierze, „brodaci młodzieńcy i męże” w „zabłoconych i podartych butach”, przynoszą narodowi Niepodległą Polskę i odchodzą „jak Wielkie Cienie”. Zostaje po nich jedno westchnienie: „Obyśmy godni byli zaufania, Bracia nasi!!”.

Odezwa: kadry, Wódz i Naczelny Komitet Narodowy

Potem ton się zmienia i patos ustępuje programowi politycznemu. Wojsko polskie, „wyglądane przez nas od lat z górą 80-ciu”, przestało być marzeniem. To jednak, jak pisze autor, „tylko kadry naszych sił”, a ich krwi nie wolno „zbytnio szafować”, bo „są one nie do odzyskania”. Kadry trzeba więc zasilać nowymi ochotnikami. Władzę cywilną ma sprawować Naczelny Komitet Narodowy, „nasza jawna narodowa reprezentacya”, który obejmuje już nie tylko Galicję, ale i Królestwo Polskie. Ostatnie słowa broszury są wezwaniem do starych i młodych, by z ciał „pochylonych nad ciężką i żmudną pracą dla Narodu” zbudowali opokę dla „nowego, zdrowego gmachu demokratycznej Rzeczypospolitej polskiej”.

Wydanie i egzemplarz

Lipsk 1915. Na karcie tytułowej nazwisko autora, tytuł i zdobnik w stylu ludowym; wydawca i drukarnia nie są tam podani. Datowane zakończenie tekstu na s. 42. Egzemplarz w oprawie introligatorskiej z okładzinami oklejonymi papierem marmurkowym. Papier pożółkły, tekst czysty i czytelny.

Dla kolekcjonerów druków legionowych, piłsudczyków i historyków propagandy niepodległościowej z lat pierwszej wojny światowej – zapis nastrojów z ostatniego dnia 1914 roku, kiedy Legiony miały za sobą pierwsze miesiące walk, a o Piłsudskim pisano już jak o wodzu narodu.

1915 Jerzy Mestwin, „Tragedya Polski” 1915 Jerzy Mestwin, „Tragedya Polski” 1915 Jerzy Mestwin, „Tragedya Polski”