Lefébure de Fourcy – Geometrya wykreślna, Warszawa 1849

Opis

„Pożytki z Geometryi Wykreślnéj tak są rozliczne i obszerne, że uczenie się ważnéj téj części Matematyki nie dosyć może być zaleconém.”

Od tego zdania autor zaczyna przedmowę i od razu daje czytelnikowi radę praktyczną: nie czytać, tylko rysować. Kto, „opatrzony dobremi narzędziami”, wykreśli na dużą skalę niemal wszystkie zagadnienia z książki, ten wyrobi oko i rękę, a zasady pojmie jaśniej i zapamięta trwalej. Trudniejszy wykład o powierzchniach wichrowatych radzi przy pierwszym czytaniu opuścić i wrócić do niego na końcu.

Lefébure de Fourcy – Geometrya wykreślna poprzedzona wstępem, obejmującym teoryę linii prostéj i płaszczyzny uważanych w przestrzeni. Podług wydania piątego przełożył August F. Bernhardt. Tom pierwszy i tom drugi (tablice narysów). Warszawa, w Drukarni Józefa Tomaszewskiego, 1849.

Podręcznik francuskiego matematyka, egzaminatora kandydatów do Szkoły Politechnicznej w Paryżu, przyswojony polszczyźnie w połowie XIX wieku. Wykład dzieli się na cztery części: prosta i płaszczyzna, powierzchnie krzywe i płaszczyzny do nich styczne, linie krzywe oraz ćwiczenia. Tom drugi składa się z rozkładanych tablic z rysunkami konstrukcji.

Dla historyka ciekawa jest także lista prenumeratorów: nazwiska osób, które zamówiły książkę przed drukiem, czyli spis ówczesnych odbiorców polskiej książki technicznej.

Oba tomy w jednej oprawie: czarny grzbiet, okładki oklejone barwnym papierem, z naklejoną okładką wydawniczą. Na kartach rdzawe plamki, na części tablic większe plamy; druk i rysunki czytelne. Stron: 296, 157, format: 22×14 cm

Dla zbieraczy dawnych podręczników matematycznych i historyków techniki.