3maj13maj1

Pismo TRZECI MAJ. Paryż kwiecień-czerwiec 1841

11 NUMERÓW PISMA WIELKIEJ EMIGRACJI. Organ prasowy obozu księcia Adama Jerzego Czartoryskiego

285 zł

Na stanie

Dodaj do Ulubionych
Dodaj do Ulubionych

Opis

Zbiór 11 numerów tygodnika „Trzeci Maj” z 1841 roku, wydawanego w Paryżu przez środowisko Wielkiej Emigracji:

  • 9 kwietnia – 14 czerwca 1841 (Rok II, Oddział II) — s. [1], 52–94
  • 31 lipca – 31 sierpnia 1841 (Rok II, Oddział III) — s. [1], 128–146

W stopce: „PARYŻ, W DRUKARNI I LITOGRAFII MAULDE I RENOU, przy ulicy BAILLEUL, 9–11″. Numery zawierają oryginalne winiety nagłówkowe z ozdobnym tytułem oraz informacje o prenumeracie i adresie redakcji przy rue Saint-Louis.


Czym był „Trzeci Maj”

„Trzeci Maj” (1839–1848) był jednym z głównych organów prasowych stronnictwa konserwatywno-liberalnego księcia Adama Jerzego Czartoryskiego — nazywanego od jego paryskiej siedziby Hôtel Lambert — obok „Le Polonais”, „Kraju i Emigracji” oraz „Wiadomości Polskich”. Hôtel Lambert prowadził szeroko zakrojoną działalność na rzecz propagowania sprawy polskiej w Europie, rozwijania oświaty i nauki na emigracji oraz dobroczynności wśród najuboższych emigrantów — a publicystyka prasowa była jednym z jej głównych narzędzi. Pismo stało się później organem jawnego Stowarzyszenia Monarchicznego Fundatorów i Przyjaciół „Trzeciego Maja”, zwanego popularnie Towarzystwem Monarchicznym 3 Maja, które w połowie lat 40. liczyło blisko tysiąc członków.

To zatem nie zwykłe czasopismo, lecz narzędzie polityki zagranicznej państwa bez terytorium — redagowane przez ludzi, którzy w salonach Paryża i Londynu prowadzili własną, nieoficjalną dyplomację polską.


Co znajdziemy w oferowanych numerach

Zawartość jest niezwykle różnorodna i doskonale oddaje charakter pisma:

Publicystyka polityczna. Artykuł wstępny z 17 kwietnia 1841 analizuje w czasie rzeczywistym sytuację po kryzysie wschodnim — położenie Turcji wobec mocarstw, znaczenie traktatu londyńskiego, sytuację ludności słowiańskiej pod panowaniem tureckim i austriackim, wreszcie „kwestię polską”, o której autor pisze z gorzką trzeźwością, że „bez Polski nie łatwo rozwiązana być może”. Numer z 9 kwietnia otwiera z kolei refleksyjny esej o czasie i okolicznościach: „Dzień za dniem upływając, niepowrotnie unosi z sobą cząstkę tego, co zowiemy okolicznościami…”

Doniesienia Literackie — kronika polskiego życia umysłowego po obu stronach kordonu: wiadomości o nowych publikacjach, informacje o „Wiadomościach Bibliograficznych o Literaturze i uczonych Zatrudnieniach w Polsce”, o drukach ukazujących się w Poznaniu, Wilnie i Warszawie, o pracach Aleksandra Tyszyńskiego i innych. Dla emigranta odciętego od kraju była to jedyna nić łącząca go z krajowym ruchem wydawniczym.

Nekrolog — wzruszające krótkie wspomnienia zmarłych na obczyźnie towarzyszy broni, z datami i miejscami śmierci w prowincjonalnej Francji. Jeden z najbardziej poruszających gatunków prasy emigracyjnej.

Wiadomości Rozmaite, Rozmaitości, Korespondencja — listy z kraju i z rozproszenia, doniesienia z Anglii, Rosji i ziem polskich.


Dane i stan zachowania

  • Paryż 1841, Rok II, Oddziały II i III
  • Drukarnia i Litografia Maulde i Renou, rue Bailleul 9–11
  • Paginacja: [1], 52–94 oraz [1], 128–146
  • Format 4°
  • Oprawa współczesna, skóropodobna
  • Stan dobry; górne marginesy kart nieco przycięte przy oprawianiu

Prasa Wielkiej Emigracji należy do najrzadszych poloników XIX wieku. Nakłady były niewielkie, egzemplarze rozsyłano po całej Europie do rozproszonych czytelników, a przemyt do kraju groził konfiskatą i represjami — dlatego zwarte zestawy numerów zachowały się w niewielkiej liczbie.

Pozycja dla kolekcjonerów poloników i paryskich druków emigracyjnych, historyków XIX wieku, badaczy prasy i myśli politycznej oraz wszystkich zainteresowanych dziejami Hôtel Lambert i pokolenia listopadowego.

Zapraszam do licytacji.