Opis

RITA HISZPANKA. Drama w 4 aktach Panów Desnoyers, Boulé i Chabot de Bouin, przełożona z francuzkiego przez Marcellego Pawłowskiego Warszawa, nakładem S. H. Merzbacha, księgarza przy ulicy Miodowej Nro 386, 1840

Przed kartą tytułową czeka czytelnika aktorka w kostiumie. Kolorowana rycina przedstawia „J. Panią Halpert (w Roli Rity)” w czarnym kaftanie z żółtą lamówką, białej spódnicy i kapeluszu z piórami. To portret Leontyny Halpertowej (1803–1895), jednej z największych aktorek warszawskich pierwszej połowy XIX wieku. Rola Rity należała do jej popisowych.

Halpertowa debiutowała w 1821 roku na scenie Teatru Narodowego jako tragiczka. Grała Andromachę i Fedrę Racine’a, a z czasem przeszła do komedii salonowej i dramatu. Historycy teatru nazywają ją reformatorką scenicznej dykcji, która zastąpiła deklamację klasyczną prostszą, bardziej naturalną grą. W latach 1845–1847 uczyła w warszawskiej Szkole Dramatycznej, a scenę opuściła w 1851 roku. Rycina z tej książki jest więc wizerunkiem gwiazdy w roli, która przyciągała do teatru warszawską publiczność, a nie tylko ozdobnikiem.

Sama sztuka to francuski dramat romantyczny. Rita l’Espagnole autorstwa Charlesa Desnoyera, Auguste’a Boulé i Julesa Chabot de Bouin miała prapremierę w Paryżu w 1837 roku. Już w 1840 roku ukazała się po polsku, z wizerunkiem warszawskiej odtwórczyni głównej roli. Tak szybki przekład pokazuje, jak uważnie warszawska scena śledziła paryskie nowości. Przekład przygotował Marceli Pawłowski, a wydał go Samuel Henryk Merzbach, warszawski księgarz-wydawca z ulicy Miodowej. Książeczka ma kieszonkowy format, wygodny do czytania przed spektaklem i po nim.

Stron 144. Kolorowana rycina przed kartą tytułową. Wymiary 13 × 8,5 cm. Oprawa półskórkowa (otarcia). Stan kart ogólnie dobry.