Zakres fragmentu: Księga Judyty 13:31 – 16:10 (2 kompletne rozdziały)

Triumf nad Holofernesem i Pieśń Zwycięstwa: Dramatyczny finał oblężenia Betulii

Te dwie karty to prawdziwy rarytas dla kolekcjonerów literatury biblijnej, dokumentujący jeden z najbardziej filmowych i krwawych momentów Starego Testamentu. Tekst, ułożony w jednej szerokiej kolumnie z charakterystyczną dla szesnastowiecznych wydań typografią, prowadzi nas przez finał bohaterskiego czynu Judyty – od wystawienia głowy wodza na murach, aż po ekstatyczną pieśń dziękczynną.

Na pierwszej stronie (319) śledzimy militarny spryt Judyty, która instruuje Izraelitów, by o świcie wywiesili głowę Holofernesa na murach miasta. Opis paniki w obozie asyryjskim jest niemal namacalny: od radosnego oczekiwania wodza, przez przerażenie komornika Wagaona, który znajduje bezgłowe ciało, aż po powszechny popłoch armii, która „zadrżała na myśl o jednej Żydówce”. To klasyczne studium psychologii strachu i boskiej interwencji.

Druga strona przynosi zmianę nastroju – to początek znanego 16. rozdziału, zawierający pieśń Judyty. Jest to jeden z najpiękniejszych hymnów biblijnych, sławiący Boga, który nie posłużył się mocarzami ani olbrzymami, lecz „ręką niewieścią”, by upokorzyć pysznego najeźdźcę. Karta ta, z ozdobnymi inicjałami i gęstym drukiem, stanowi doskonałe świadectwo tego, jak dawni mistrzowie typografii potrafili oddać patos biblijnej narracji.

Wybrane cytaty (wierny zapis z karty):

1. O Bożej potędze w walce (Słowo o Bogu)

„Pan ktory poraża á ściera wojny / Pan mu iest imie. Ktory rozbił namioty swoie w pośrzod ludu swego / aby nas wyrwał z rąk wszech nieprzyjacioł naszych.”

Rozdział 16, wersety 2–4

2. O upokorzeniu pychy najeźdźcy (Boży wyrok)

„Ale Pan wszechmogący przekaził mu / dał go w ręce niewieśćie / y zelżył go. Bo mocarz ich nie upadł od młodzieńcow / ani go zabili synowie Tytan / ani śie nań oburzyli wielcy Olbrzymowie / ále Judyt corká Merary w pięknośći oblicza swego / rozprośzyła go.”

Rozdział 16, wersety 7–9

3. Rozkaz Judyty o świcie

„Otym rzekła Judyt do wszystkiego ludu: Słuchaycie bracia / wywieśćie te głowę z murow naszych. A gdy wznidzie słońce / weźmi każdy z was oręża swoie / wybieżcież wielkim pędem / nie żebyście mieli zbieżeć nadół / iedno iakobyście na nie chcieli uderzyć.”

Rozdział 14, wersety 1–2

4. O nawróceniu poganina (Przykład Achiora)

„Tedy Achior widząc moc którą uczynił Bog Izraelski / zaniechawszy sposobu pogańskiego uwierzył w Bogá / y dał sie obrzezać / y poczytan iest miedzy ludem Izraelskim…”

Rozdział 14, werset 6

5. Panika w obozie asyryjskim

„Co usłyszawszy oni / srogi strach y drżenie przypadło na nie / y strwożyły śie myśli ich bárzo. Y stał śie krzyk niewymowny w pośrzod obozu ich.”

Rozdział 15, wersety 17–18

6. Początek pieśni dziękczynnej

„Otym Judyt śpiewáłá te piośnke Pánu / mowiac: Zaczynaycie Pánu ná bębniech / śpiewaycie Pánu ná cymbałech / przyśpiewaycie mu nowy psalm / rozraduycie śie á wzywaycie imienia iego.”

Rozdział 16, wersety 1–2

Do karty załączony będzie certyfikat oryginalności i karta z alfabetem ułatwiająca rozczytanie tekstu