dunin4dunin4

Dunin-Borkowski Spis nazwisk szlachty polskiej 1887

Ponad 21 000 rodzin z herbami i źródłami.

1 380 

Na stanie

Dodaj do Ulubionych
Dodaj do Ulubionych

Opis

DUNIN-BORKOWSKI Jerzy Sewer, SPIS NAZWISK SZLACHTY POLSKIEJ. Lwów 1887, nakładem Księgarni Gubrynowicza i Schmidta

Pierwsza strona spisu zaczyna się tak: Abakanowicz w wileńskim 1763, Abłamowicz herbu Abdank w wileńskim 1675, Abrahamowicz herbu Lubicz odmienny, przydomek Burczak, w chełmskim 1660. Dalej Achmatowicz herbu Achmet, przydomek Mirza Biłał, rodzina tatarska w wileńskim 1751. Ackerstaff w Inflantach Polskich 1558. Każdy wiersz to jedna rodzina, jeden herb, jedna ziemia i jedna data – z odsyłaczem do źródła w nawiasie.

I tak przez sześćset stron. Blisko dwadzieścia jeden tysięcy nazwisk rodzin polskich i spolszczonych, ułożonych alfabetycznie, z herbem, przydomkiem, terenem osiadłości, najwcześniejszą poświadczoną datą i skrótem źródła. Nie herbarz z opowieściami o przodkach, tylko rejestr – narzędzie do sprawdzania, czy dana rodzina w ogóle w polskich źródłach występuje i gdzie jej szukać dalej.

Wartość książki leży w aparacie źródłowym. Wykaz skróceń otwierający tom wylicza, na czym Borkowski pracował: akta grodzkie i ziemskie we Lwowie, akta grodzkie ostrzeszowskie, akta wileńskie z 1763 roku, konstytucje sejmowe, Kronika Bielskiego z 1564, Codex Tynecensis i Codex Vislicensis, Długosz, Herbarz Duńczewskiego z 1757, Herbarz Kapicy Milewskiego, Kuropatnicki, dopiski Ignacego Krasickiego do Niesieckiego, księgi podskarbińskie z czasów Batorego 1576–1586, radomska księga ziemska „perpetuitatis” 1410–1527, Prałaci i kanonicy katedry gnieźnieńskiej ks. Korytkowskiego. Genealog, który dziś dostaje w ręce nazwisko bez kontekstu, znajduje tu w jednej linijce kierunek dalszej kwerendy.

Autor, Jerzy Sewer Dunin-Borkowski (1856–1908), podpisał się na karcie tytułowej jako członek królewskiej włoskiej Akademii heraldycznej w Pizie.  Do dziś funkcjonuje jako podstawowe źródło pomocnicze w polskiej genealogii, doczekała się reprintu w serii Biblioteka Heraldyki Genealogii Sfragistyki Polskiej – co samo w sobie mówi, że oryginałów na rynku brakuje.

Lwów 1887, nakładem Księgarni Gubrynowicza i Schmidta przy placu Katedralnym. Stron 611, format 24×15 cm. Oprawa twarda: płótno w kolorze ceglastym z papierem marmurkowym na licach, narożniki płócienne. Wstążka-zakładka. Defekty: brak stron 261–268 (osiem stron, cztery karty), kilkanaście kart na początku i na końcu bloku uzupełnionych i podklejonych; ubytki marginesów widoczne m.in. na karcie tytułowej i karcie ze skróceniami, papier pożółkły, przybrudzenia.

Poza wymienionymi brakami stan dobry, blok spójny, druk czytelny, tekst czytelny na całej pozostałej rozciągłości. Egzemplarz roboczy dla genealoga, nie kolekcjonerski.