Opis

Nowy Testament Pana.. wiernie a szczyrze przełożony Przez D. Iakuba Wuyka… w Krakowie.. MDXCIIII (1594)

Zakres fragmentu: Ewangelia według św. Jana 4:8–27

Ta karta zawiera jedną z najśmielszych rozmów w całej Ewangelii: Jezus siedzi w południe przy studni Jakuba i prosi o wodę obcą kobietę, której według ówczesnych zasad nie powinien był nawet zaczepiać.

Sytuacja jest prosta, a jednocześnie pełna napięcia. Uczniowie poszli do miasta po jedzenie, Jezus został sam. Samarytanka nie może uwierzyć własnym uszom: Żyd prosi o picie Samarytankę, choć Żydzi z Samarytanami nie utrzymują żadnych kontaktów. Jezus odpowiada zagadką o „wodzie żywej”. Kobieta reaguje trzeźwo i trochę kpiąco: nie masz czym zaczerpnąć, studnia głęboka – czy jesteś większy od ojca naszego Jakuba, który ją wykopał? Wtedy pada obietnica wody, po której nikt już nie będzie pragnął, bo stanie się w człowieku źródłem bijącym ku życiu wiecznemu.

Potem następuje zwrot, który zmienia rozmowę o wodzie w rozmowę o życiu kobiety. „Idź, zawołaj męża twego”. „Nie mam męża”. „Dobrześ powiedziała” – odpowiada Jezus i wylicza jej pięciu mężów oraz obecnego partnera, który mężem nie jest. Kobieta nie ucieka. Zamiast tego przenosi rozmowę na największy spór teologiczny swoich czasów: czy Boga należy czcić na górze Garizim, czy w Jerozolimie? Odpowiedź Jezusa unieważnia samo pytanie. Nadchodzi godzina, gdy prawdziwi czciciele będą oddawać cześć Ojcu „w duchu i w prawdzie”, bo Bóg jest duchem.

Na końcu pada najważniejsze zdanie. Kobieta mówi, że wie o nadejściu Mesjasza, który wszystko im oznajmi. Jezus odpowiada wprost: „Ja jestem, który z tobą mówię”. To jedno z niewielu miejsc w Ewangeliach, gdzie Jezus otwarcie nazywa siebie Mesjaszem, i to nie przed kapłanami ani uczniami, tylko przed samotną Samarytanką o niejasnej reputacji. Karta urywa się w momencie, gdy wracają uczniowie i zdumiewają się, że rozmawia z kobietą.

Wierny zapis tekstu z karty:

1. Woda żywa (Kluczowa obietnica) „Káżdy ktory pije z tey wody / záśie będźie prágnął: lecz ktoby pił z oney wody ktorą mu ia dam / nie będźie prágnął ná wieki: ále wodá ktorą mu ia dam / zstánie sie w nim źrzodłem wody / wyskákuiącey ku żywotowi wiecznemu.” (Rozdział 4, wersety 13–14)
2. W duchu i w prawdzie „Duch ći iest Bog: á ći ktorzy go chwalą / powinni go chwalić w duchu y w prawdźie.” (Rozdział 4, werset 24)
3. Objawienie Mesjasza „Wiem że przyidźie Messyasz (ktorego zową Christusem 🙂 gdy tedy on przyidźie / oznaymi nam wszytko. Rzekł iey Jezus: Jam iest ktory z tobą mowię.” (Rozdział 4, wersety 25–26)

Wymiary karty 16 x 10,5 cm, ogólny stan kart dobry

To nie jest reprint – oryginalna szesnastowieczna karta z  Ewangelii w tłum. księdza Wujka (ponad 420 lat) może być Twoja!

Do karty wystawiony będzie Certyfikat Autentyczności, z pieczątką mojego Antykwariatu. UWAGA – jedyny egzemplarz w naszym posiadaniu, ostatnia szansa na zakup.