Opis

BIBLIA LEOPOLITY 1577

KARTA 318 – fragment Księgi Judyty

~ Duży drzeworyt ~

Co na karcie?

Zakres fragmentu: Księga Judyty 12:10 – 13:30

Noc triumfu w obozie wroga: Śmierć Holofernesa i radosny powrót do Betulii

Ta karta to absolutne serce Księgi Judyty, zawierająca jej najbardziej dramatyczny i ikoniczny moment. Tekst oraz monumentalny drzeworyt dokumentują noc, która zmieniła losy wojny. Wszystko zaczyna się od uczty, podczas której Holofernes, urzeczony obecnością Judyty, pije więcej wina, „niż go kiedy pił za żywota swego”, co doprowadza go do głębokiego, pijackiego snu.

Centralnym punktem karty jest wspaniała ilustracja drzeworytowa, ukazująca scenę w namiocie wodza. Widzimy na niej Judytę stojącą nad łóżkiem śpiącego Holofernesa, trzymającą jego własny puginał. Artysta oddał napięcie tej chwili – w tle widać mury obleganej Betulii, a przy wejściu do namiotu czeka wierna służąca Abra, gotowa przyjąć krwawe trofeum. Na odwrocie karty śledzimy szybką akcję: Judyta dwoma ciosami odcina głowę wodza, chowa ją do worka i niepostrzeżenie opuszcza obóz, wykorzystując pozwolenie na nocne modlitwy. Finał to ekstatyczna radość mieszkańców miasta, którzy na widok głowy najeźdźcy wielbią Boga za ratunek dokonany ręką niewieścią.

Opis ilustracji (drzeworytu): Drzeworyt przedstawia moment tuż przed decydującym ciosem. Judyta, ubrana w strojną szatę, stoi przy łożu, na którym spoczywa nieprzytomny Holofernes. Wnętrze namiotu jest bogato zdobione, co podkreśla status asyryjskiego hetmana. Kompozycja ryciny łączy intymność sceny wewnątrz namiotu z szeroką panoramą armii i miasta na wzgórzu, tworząc pełny obraz biblijnej narracji.

Wierny zapis tekstu z karty (6 cytatów):

1. O pijaństwie Holofernesa

„I stał śie Holofernes k niey bárzo ochotny / y pił winá bárzo wiele / ták że go nigdy ták wiele nie pijał zá żywotá swego.” (Rozdział 12, werset 20)

2. Ostatnia modlitwa Judyty przed ciosem

„Potwierdz mie Panie Boże Izraelski / á weyźry tey godźiny ná vcżynek rąk moich / żebyś ták iákoś obiecał wydźwignął Jeruzálem miásto twoie” (Rozdział 13, werset 7)

3. Moment egzekucji

„vderzyła dwá kroć w szyię iego / y vćięła mu głowę / á zdjąwśy z słupow namiećik / zwáliłá ćiáło iego bez głowy.” (Rozdział 13, werset 10)

4. Wezwanie u bram miasta

„Otworzćie brony / boć z námi iest Bog / ktory vcżynił moc w ludu Izráelskim.” (Rozdział 13, werset 13)

5. Świadectwo o zachowanej czystości

„A żyw iest Pan / że mie strzegł Angyoł iego […] á że nie dopuśćił Pan ná mnie służebnicę swoie ábych byłá splugáwioná” (Rozdział 13, werset 20)

6. Reakcja Achiora na widok głowy

„Vjrzawśy Achior głowę Holofernesowę / zdięty wielkim stráchem / vpadł ná twarz swoię ná ziemię / y vtáiłá śie w nim duśzá iego.” (Rozdział 13, werset 29)